గమ్మత్తు ఏందంటే
ఆ రోజు కిట్టు నాన్న స్కూల్ కీ ఎప్పట్లాగే పేరెంట్స్ డే కి వచ్చారు. కిట్టు కి ఇష్టమైన పుస్తకాలు, మటన్ తీసుకుని వచ్చారు. తన ముందే కిట్టు కడుపు నిండా తినడం చూడటమే ఆనందం.
కిట్టు బెడ్డు దగ్గర వెళ్ళిన ఆయన గుండె జారింది.
కిట్టు అక్కడ ఉన్నట్టు ఏమి దాఖలాలు లేవు. బకెట్ లేదు. మంచం మీద ఎవరివో సామాన్లు పడి ఉన్నాయి.
కిట్టు ఎక్కడ అని జీర పోతున్న గొంతుకతో అడిగారు. అక్కడ వెళుతూ ఎవరో అన్నారు. కిట్టూ రీజినల్కి వెళ్ళాడు అంట అని.
ఆయనకి గాభరా పెరిగింది. అంత దూరం వాడిని చూడాలి అనే తపన తో ఆయన రావటం. కిట్టు దగ్గర నుండి ఉత్తరం కూడా లేకపోవడం బాగా గాభరా కనిపించాయి.
ఒక్కరిని పట్టుకుని ఆపి అడిగారు. కిట్టు గురించి ఎవర్ని అడిగేది అని. పిన్సిపాల్ ఆ రోజుల్లో లేరు స్కూల్ కి. శ్రీధర్ అన్నయ్య ఘట్టం ఎవ్వరూ ఇంకా మరువలేదు. జరిగి మూడు నెలలు కాలేదు పట్టుమని.
కనిపించని కొడుకు ఎవర్ని అడగాలో తెలియని గాభరా. ఎవరో చెప్పారు, కిట్టు ఏడ్చుకుంటూ కొమ్మాది వచ్చాడు అని , తాతయ్య సార్ పంపించాడు అని.
కిట్టు నాన్న తాతయ్య సార్ ఇంటి కి చేరారు.
ఇద్దరూ వెనక్కి తగ్గే మనుషులు కాదు.
తన ఆలోచన ఆదర్శం మాస్టారిది. తన చేతిలోని సగం చెక్కిన శిల్పం కిట్టు.
తండ్రి ఆలోచన ఆయనది. తన చేతిలోని పసి కందు కిట్టు.
ఆ రోజు వారు ఏమిటి ఎలా మాట్లాడారో తెలీలేదు ఎప్పటికీ కిట్టుకి.
కిట్టు స్కూల్ చేరాడు. వేన్ వచ్చింది కొమ్మది దాకా. ఒక్కడినే పట్టుకు వచ్చారు.
కిట్టు రాంగానే ఎదురు వచ్చింది రోజక్క. కిట్టూ వచ్చావా , ఎలా అయింది. కిట్టు ట్రోఫీ చూపించాడు. రోజక్క అన్నాది నువ్వు వెళ్ళక పోవడమే గాని వెళ్తే వాళ్ళని కొట్టయినా తెస్తావు అని. ఎవ్వరినీ ఒరే ఓలే అనే మాట అనేది కాదు రోజక్క.
ఇంటికి వచ్చినట్టు ఉంది. అది తలుచుకుని ఇంకా బాధగా ఉంది. తన సొంత ఇంటిని ఇంకా గుర్తు చేసుకుంటున్నాడు.
బెడ్డు సర్దాడు . బకెట్ వెతికి కడిగాడు. బట్టలు ఉతకడం మొదలు పెట్టాడు రోజు మధ్యలోనే. ఎందుకంటే అన్ని మాసి ఉన్నాయి.
పిల్లలు ఒక్కరు ఒక్కరు వస్తున్నారు . రే కిట్టు వచ్చావా . గెల్చావా. చెప్పాడు. నీ యబ్బ ఒక్క సారి ఓడిపోతే నీ యబ్బ సొమ్ము పోతుందారా . అని వేళాకోళం చేస్తున్నారు.
కిట్టు బట్టలు ఆరేసి. చివరికి మంచం మీద చేరపడ్డాడు. మళ్ళీ లేచిచూస్తే ఏడున్నర రాత్రి.
గబ గబా మెస్ కు వెళ్ళి. ఎల్లా రావు వంట తింటే జిమ్మ లేచి వచ్చింది.
రాత్రి జానీ చేసిన పని. పదే పది గుర్తుకు వస్తుంది.
తనలో ఒక కొత్త చైతన్యం. కోరిక. తను నన్ను మర్చి పోకూడదు అని అంత పని చేసింది. అల్లాంటి అమ్మాయి కాదు కదా అబ్బాయి కూడా ఎప్పుడూ చూళ్ళేదు.
జానీ అడిగిందే పెళ్లి ఎవరిని చేసుకుంటావ్ అని. అలాంటి అమ్మాయే. నవ్వుకున్నాడు మనస్సులో.
తన పెదాల స్పర్శ, వాసన ఇంకా మనసులోనే ఉంది.
తన చదువు గుర్తుకు వచ్చింది. పూర్వం చదువు అంటే చిన్న భయం ఉండేది ఎంత ఆసక్తి ఉన్నా. ఇప్పుడు ధైర్యంగా బుక్కు తీశాడు. ఒక నమ్మకం.
ఇంత దూరం, ఇంత దేశం చూసాకా, ఇప్పుడు పుస్తకం అమ్మ వేసిన పరుపులా అనిపిస్తుంది.
చాలా చాప్టర్లు అయిపోయి ఉంటాయి. కొంచెం ముందుకు చదివేవాడు సిలబస్. అందుకు కొంత నయం.
మర్నాడు, పీటీ, టిఫిన్, ప్రేయర్ లో తనను పిలిచి మళ్ళీ షీల్డ్ ఇచ్చారు.
షీల్డ్ ఇస్తున్నప్పుడు పక్కన కులాసాగా నవ్వుతూ తాతయ్య మాస్టర్. శ్రీకాకుళం పిల్లలకు తన మీద చెప్పిన కథలు గుర్తుకు వచ్చేశాయ్. మాస్టర్ని కుళ్ళ పొడుస్తాను అనుకున్న కిట్టు కి ఇప్పుడు ధైర్యం రాలేదు.
ఎందిరా ఉత్తనే సరదాకి తొలితే నువ్వు గెలుస్తూ బొయ్యవే
మరుసటి రోజు శనివారం. తెల్ల బట్టలు. ప్రేయర్ పక్కన మళ్ళీ కిట్టు తో ప్రదర్శన పెట్టారు. ఎస్ కోట నుండి విలేఖరి వచ్చాడు. కెమెరా తో.
విలేఖరి అడిగాడు కిట్టుని.
నీకు స్కూళ్లో ప్రోత్సాహం ఇస్తున్నారా అని ?
అసలు లేదు. ఇక్కడ జైలు మాదిరి గా ఉంటుంది.
నంబూరి తాతయ్య అనే మాస్టర్ నా అనుమతి లేకుండా నన్ను కొమ్మాది తీసుకుపోయి, అక్కడ కూడా నన్ను అడగకుండా కేరళా పంపించేశారు.
ఇక్కడ టీచర్లు బాగా ఘోరం అన్నాడు. కేరళలో ఏమయింది అని అడిగాడు, చెప్పాడు.
మరుసటి రోజు జిల్లా ఎడిషన్ లో చివరి పేజీ లో న్యూస్.
దక్షిణ భారత దేశ స్థాయిలో నవోదయ ప్రతిభ.
చిన్న ఇన్సట్ లో ప్రత్యేకంగా విద్యార్ధి ఫలానా కిట్టు తన ఉపాధ్యాయుడు నంబూరి తాతయ్యను విస్తృతంగా కొనియాడాడు. ఆయన పట్టుదల వల్లే ఇంత ప్రగతి అని రాశారు.
కిట్టు కి వళ్ళు మంట తో పాటు దురదలు కూడా వచ్చాయి దెబ్బకి. విలేఖరి బుర్ర లేదు. నేను చెప్పిందానికి రివర్స్ రాశాడు అని అక్కడ ఉన్న వాళ్ళందరికీ అన్నాడు.
కిట్టు కి వేరేగా పరీక్షలు పెట్టడం మొదలయ్యింది. అన్ని బానే రాశాడు.
తాతయ్య చివరి పరీక్ష.
నీకు నేను పెడతా అని. ఎదురుగానే రాస్తున్నారు పరీక్షా పత్రం.
కిట్టూ నీ స్టాఫ్ రూమ్ లో గేటు పక్కన కింద కూర్చో పెట్టాడు.
పేపర్ చూస్తే మతి పోయింది. ఆరు, ఏడు, ఎనిమిది తరగతుల సిలబస్ కలిపి. నచ్చిన పద్ధతి లో ప్రశ్నలు. మొదటి ప్రశ్న పునాది వేసే విధానం, అది ఆరో తరగతి నుండి. కుందేలు పునరుత్పత్తి అవయవాల బొమ్మలు, కాంతి పరావర్తనం అలా ఇచ్చాడు పేపర్.
సార్ ఇది అన్యాయం అన్నాడు. నోర్మూసుకొని ఇచ్చినవి రాయాలే. నీకు పేపర్ ఎలా ఇవ్వాలో నాకు ఎరుక అన్నాడు ఆయన.
కిట్టు రాశాడు గుర్తు ఉన్నవన్నీ.
గుండె గాభరాగా ఉంది.
అసలే వెంట్రుకలు వెతికి మార్కులు కొట్టే మనిషి ఆయన.
అర మార్కు పోయినా తాపులే.
రాసి చేతిలో పెట్టాడు పేపర్. వెళిపోయేలోపు,
"ఆగు ఇప్పుడే చూస్తాను."
ఒక్కక్క ప్రశ్నే చూస్తున్నారు.
బిట్స్ పేపర్ కూడా ఇచ్చాడు. రెండు మూడు క్లాసుల సిలబస్ కలిపి.
49/50.
అట్లగుండాలే. సామి.
ఎప్పుడు నేర్చిన రాసినట్టుండాలే.
కిట్టు కొంత భయంగా చూస్తున్నాడు. ఆ పోయిన ఒక్క మార్కు కి కొడతాడా అని. సార్ మార్కు ఎక్కడ, బొమ్మలో ఏదో పట్టుకున్నాడు. కిట్టు బేరం పెట్ట బోయాడు. మంచిదే రా . ఇంకా మార్కులు ఏం చేసుకుంటావ్.
మళ్ళీ సంచి సర్ది రమ్మన్నాడు.
సార్ నేను ఇంకా ఎక్కడికి పోను. గట్టిగా అరిచాడు కిట్టు.
మీ నాయన నిన్ను ఇంటికి తోలకపోతే నన్ను కొట్టే ట్టు ఉన్నాడు. మా ఇంటికి వచ్చి గొడవ మా చేసినాడు. వెళ్ళి సంచి సర్దుకు రా.
కిట్టూ ఉన్న ఫలానా, బాగ్ వేసుకుని హాస్టలోకి వెళ్లి సంచి వేసుకుని డబ్బులు పట్టుకుని సివిల్ డ్రెస్ లో ఆరా గంటలో వచ్చేశాడు.
వీడి ని చూసి రోజక్క అరుస్తుంది కిట్టూ పారిపోతున్నావా . కిట్టు లేదు అక్కా అని రయ్యిన స్కూల్ బిల్డింగ్ కి చేరాడు.
లాబ్ లో దొరికారు మాస్టారు. సంచి తో కిట్టు. లెటర్ రాయ్. రాసాడు. సంతకం పెట్టు. పెట్టాడు. ఓన్ రిస్క్ అని రాయ్. అదీ రాశాడు.
కిందకి వచ్చి డ్రైవర్ తో అన్నది వీడిని ఎస్కోట బస్ ఎక్కించి రా అని.
అప్పారావు "వీడు చాలా సార్లు పారిపోయాడు సార్. ఒక్కడే ఎలా పంపిస్తారు?"
తాతయ్య నవ్వాడు.
"అదే గమ్మత్తంటే."
