వెయిట్ లిస్టు
ఇంకా వియ్యం పేట రోజులు. ఆరో క్లాసు లో అక్టోబర్ నెలలో మిగిలిన ఖాళీలను భర్తీ చేస్తూ ఒక అయిదుగురు పిల్లలు జాయిన్ అయ్యారు. బమ్మర్ సింగ్, మొయిద రవి, తాతా రావు, ఇంకో ముగ్గురు. పేరుకి వెయిట్ లిస్ట్ గానీ వీరికి వచ్చిన మార్కులు ఒకటి రెండు మించి తగ్గవు మిగిలిన వారితో.
విచిత్రంగా ఆ నలుగురి చుట్టూ చేరారు పిల్లలు. పేర్లు కనుక్కుంటున్నారు. మొయిద రవికి అప్పటికే ముగ్గురు నలుగురు బాడీ ఊరి పిల్లలు కలిసిపోయారు. వింత గా ఉన్నది బమ్మర్ సింగ్ మాత్రమే.
కిట్టు వెళ్ళి అడిగాడు నువ్వు రాజస్థాన్ కదా అని. వాడికి అప్పటికీ మూడో తరగతి నుండి హోండా, రాహుల్ అనే మర్వాడీ అబ్బాయిలతో స్నేహం. వారి ఇళ్లకు వెళ్ళడం, వారి జైపూర్ టీ స్టాల్ లో కూర్చుని తాజా జిలేబీ కౌంటర్ దగ్గర నచ్చినవి తినడం ఇలా. జిందాల్ ఫ్యాక్టరీ ఉండే వాడు రాహుల్ వాడితో వాన్ లో చాలా సార్లు తిరిగాడు.
ఔను అన్నాడు. తెలుగు హోండా లా కాకుండా సునాయసంగా మాట్లాడుతున్నాడు, కిట్టు కి అర్థం అయ్యింది వీడి స్పీడు. ఎందుకంటే తెలుగులో పరీక్షరాసి వచ్చాడంటే కొంత కన్నేసి ఉంచాలి.
నీ పేరేంటి అలా అన్నాడు. నా అసలు పేరు భన్వర్ సింగ్. స్కూళ్లో తప్ప రాసి అలా చేశారు అని. ఓహో ఇక్కడ మార్చుకో హనుమాన్లు సార్ రిజిస్టర్ రాస్తారు అని యథాలాపంగా వెళ్ళి పోయాడు.
అసలు చెప్పుకోవాల్సిన వాడు. సరయినోడు మొయిద రవి. కిట్టు వెళ్ళే మార్గానికి రివర్స్ డైరెక్షన్ లో కనిపించేశాడు మూడు నాలుగు సార్లు మొదటి వారం లోనే. తను అన్నం తిని క్లాసుల వైపు వెళ్తుంటే ఇంకా క్లాసులోంచి బయలు దేరుతూ వీడు కనిపించేవాడు. ఏరా అంటే ఏం లేదు. ఒక సమాధానం లేని ప్రశ్న లా చూసేవాడు కిట్టు నీ.
ఉదయం ప్రేయర్ మొదలయ్యే సమయానికి ఒక గుక్క నీరు తాగటానికి, రోడ్డు దాటి బోరింగ్ కి వెళ్ళాడు కిట్టు. యూనిఫాం లో, పూర్తిగా రెడీ అయి. అక్కడ బ్రష్ చేస్తూ రవి !
అలాగే సాయంత్రం సెల్ఫ్ స్టడీ కి స్నానం చేసి చక్కా తయారు అయి, క్లాసులో కి వెళ్ళే టైంలో అక్కడ పేటి డ్రెస్సులో మల్లి రవీ.
వీడికి త్వరలోనే పెళ్ళి బ్యాండు పడుతుంది అనుకున్నాడు.
వాళ్ళు జాయిన్ అయి వారం ఔతుంది.
పిల్లలు మెస్ కి వెళ్ళి పోయారు. కాళ్ళు ఈడుస్తూ హవాయి చెప్పుల్లో , నిదానంగా, నత్త నడక నడుస్తూ రవి.
పీ. ఈ. టీ. ముగించుకుని దూసుకుని వస్తున్నారు కొత్త పీ. ఈ. టీ మేడమ్. పోనిటైల్, రన్నింగ్ ట్రాక్ ప్యాంట్, శివ ఖేరా బూట్లు. చలాకీగా జాగింగ్ చేస్తూ వస్తున్న ఆవిడ వీడిని చూసి చూడకుండా దాటిపోయారు.
ఒక్క క్షణానికి ఆవిడ గుర్తించారు, ఇక్కడ స్టూడెంట్ ఏమిటి చేస్తున్నాడు అని.
వెనక్కి పరుగెత్తుకుని వెళ్ళారు. ఎరా వాట్ ఆర్ యూ డూ యింగ్ హియెర్? అని.
ఐ డూ యింగ్ , బాకీ గోయింగ్ అన్నాడు.
ఆవిడకి మతి పోయింది.
ఇక్కడ ఇంత మెల్లగా ఎందుకు పోతుండె ? అన్నారు.
లగెత్తు. అని అరిచి ఆవిడ మళ్ళీ జాగింగ్ మొదలు పెట్టారు స్కూల్ వైపు.
వాడు చిన్న పాటి జాగింగ్ మొదలు పెట్టి కొంచెం దూరం వెళ్ళి మళ్ళీ కాళ్ళీడ్చుకుంటూ నడవటం మొదలెట్టాడు.
ఆరు దాటింది కదా, కొంచెం దూరం పోయి ఆవిడ ఆగి చూసారు.
వీడు మళ్ళీ కాళ్ళీడ్చుకుంటూ నడవటం.
వెనక్కి వచ్చారు.
ఎరా అర్థం కాదే నీకు. కొట్టనా అన్న టైముకి తన రూములో కి వెళ్తూ నర్స్ మేడమ్. ఈవిడ ఆవిడకి చాలా జూనియర్. పిల్లలని కొట్టకుండా డీల్ చెయ్యాలి అని రూల్..
చెయ్యి గాల్లోనే ఆగింది.
ఏమిటి ప్రాబ్లం అన్నారు. కిందకు చూస్తే షూస్ లేవు.
షూస్ వేసుకోలేదేమిటి అన్నారు.
ఇవ్వలేదు.
ఎందుకు.
వెయిట్ లిస్ట్ బ్యాచ్.
వచ్చి వారం పోయిందిగా.
ఇవ్వాళే.
పోనీ వేగంగా నడువు.
నడుస్తున్నాడు.
వాడు వేసుకుంది బాటా చెప్పులు. బాగా అరిగి పోయి నీలం రంగులో కళ్ళను పట్టుకుని ఉండే లింకులు అరిగి, అవి మాటిమాటికి బయటకు వస్తున్నాయి.
అలా వాడికి నడక అలవాటు అయ్యింది వాటి వలనే.
అదా, రేపు ఇప్పిస్తా. కనిపియ్యి .
మరుసటి రోజు ఆవిడ స్టాఫ్ కు చెప్పి చెప్పులు, బూట్లు అర్జెంటుగా ఇప్పించారు వెయిట్ లిస్ట్ వారికి.
బమ్మర్ సింగు ఏకంగా 9త క్లాస్ సైజ్ చెప్పులు తెచ్చుకున్నాడు. చూసి జనాలు నవ్వులు.
ఇంతటీలో హనుమాన్లు మాస్టారు వచ్చారు. వెయిట్ లిస్ట్ పిల్లలూ ఆర్ట్ రూములో కి మీ బకెట్లు, బూట్లు, ప్లేట్లు, ఇంకా ఏమయినా యూనిఫాం పట్టుకుని వస్తే మీ అడ్మిషన్ నంబర్ రాస్తాను అని. బూట్లు నెంబర్ రాసే వరకు వాడకండి అంటూ.
బమ్మర్ సింగ్ , ఓ నువ్విక్కడ రంగులు గట్రా రాసే వాడివా అని అడిగాడు.
సార్ కి మండింది, నేను ఆర్ట్ టీచర్. ఆర్ట్ అంటే తెలీదా నీకు అడ్డ గాడిదా అన్నాడు.
ఔనా షాపులకు గట్రా పేర్లు రాయటం నేర్పిస్తారా ఇక్కడ.
ఆయనకి ఇంకా మండింది. నీకు చెప్తారా.
అందరూ తమ తమ సామాగ్రి పట్టుకుని వెళ్ళారు.
గోడమీద ఒక పచ్చని గడ్డి తో నిండిన అడవి. అడవిలో గడ్డి లోపల దాగున్న పులి. కింద అరవింద్ ఆన్ అర్థం కానీ స్టయిల్లో సంతకం.
పిల్లలు గుస గుస లాడుతున్నారు. ఇది యేసింది ఎవరు అని.
సార్ అని ఒకడు.
అంత సీన్ లేదు అని బమ్మర్ సింగ్.
అడిగాడు ఎవరు వేసారు అని.
అరవింద్ పెద్ద ఆర్టిస్ట్. నా దగ్గర నేర్చుకున్నాడు. వాళ్ళు దగ్గరెట్టి ఉంటే నీకు మప్పుతాను.
ఆకుపచ్చ వార్నీషు తో ప్లేట్లమీదా, ఫాబ్రిక్ కలర్ తో బట్టల మీద , బూట్ల మీద నంబర్ రాస్తున్నారు.
ఇంకోడు యూనిఫాం ఇచ్చాడు. సార్ కాలర్ మీద రాశారు.
ఇంకా సార్ ప్లీజ్ అని బనీనులు. పోతున్నాయి సార్ అన్నాడు. అదీ రాసారు.
ఇంకో నాలుగు తెల్ల చడ్డీలు ఈసారి..
ఇవి కూడా....
చంపేస్తాను . లేటుగా వచ్చినా బాగా బలిసింది రాయ్ అని అరుపులు కేకలు.
సాయంత్రం అయ్యింది.
మళ్ళీ పీ. ఈ.. టి మేడమ్ రౌండ్లు పూర్తి చేసుకుని ఆరున్నర కి జీడిచెట్ల తోటలో ఉన్న మైదానం నుంచి స్కూల్ కి వస్తున్నారు, లైట్ గా జాగింగ్ చేస్తూ.
అక్కడ మళ్ళీ మొయిద రవి.
కాళ్ళీడ్చుకుంటూ.
బాంచన్ , ఎందిరా మళ్ళీ ఇట్లా.
బూట్లు ఉన్నాయి.
విజిల్ కి కట్టిన రోప్ తో ఒక్కటి వేశారు.
వాడు గంట స్తంభం దగ్గర కంచర గాడిదలాగా ఒక అరుపు అరిచి పరుగు పెట్టాడు.
మళ్ళీ ముందు కి పోయి అవిడ వెనక్కి చూసారు.
వీడు ఒక ఆరు అడుగులు పరుగెత్తి ఆగిపోయాడు.
మళ్లీ కాళ్ళీడ్చుకుంటూ నడక..
ఆవిడకి చిర్రెత్తుకొచ్చింది.
ఫాస్టుగా వచ్చారు , ఎందిరా నీకు అర్థం కావట్లా అని ?
బూటు మేడమ్ పెద్దది.
పరిగెడుతే బయటికి వచ్చేస్తుంది మడమ .
చూపియ్యి.
చిన్న పరుగు.
మడమ బయటకి వస్తుంది.
ఎందిరా పెద్ద షూ ఇచ్చారా అని.
ఇదే అన్నిటికంటే చిన్నది మేడమ్ అన్నాడు.
జుట్టు పీక్కుని అరుస్తూ కేకలు హాహా కారాలు వేస్తూ పోయారు ఆవిడ.
....
No comments:
Post a Comment