పునరపి జననం

పారిజాత
పుష్పాలో
నల్లని
శీతాకాల
రాత్రులో
నీ ఈ
కురుల
నీడల్లో
సాగిపోతే
ప్రతీ
రాత్రి

వసంత
రాత్రుల
మామిడి
చిగురుల
జవ్వన
ఆధరపు
పుల్లని
పెదవులో

కావేరి
ఒడ్డున
ఋతుపవన
గాలుల్లో
చెమ్మని
తొలకరిలో

బ్రహ్మ
గీసిన నీ
కొంటె
కోనల్లో
కలిసి
వేసే
తొలి
నాట్లు

శంఖు
పుష్ప
నారీకేళ
మృదుల
ఎదలలో
కర్కశంగా
కలిసి

కోరుకున్న
ఘాతాల
సాక్షిగా
వదలిపోకు
మిత్రమా

చీమవై
భ్రమరమై
పాల
పిట్టవై
ఎగిరే
హంసవై

నీవు
జన్మనెత్తితే
నీవెనుకే
పీపీలక
కీటక
కౄంచ
పక్కిలా
పుట్టనా
నిను
కుట్టనా

పునరపి
జనణం
నీకై
శయణం

ఒప్పులకుప్పా

పావురాలు
పెంచెనే
శకుంతలను.
దొంగ
రాయలేదా
రసరమ్య
రామాయణము.
లక్షమణుండు
కోసెనే
అబలను.
రాధకు
రావణ
సోదరికి
కుంతికి
గిరిజకు
గంగకు
అంబకు***
యజ్ఞసేనికి
కలిగిందీ
మనసు కాదే ?
మాలి
వాసన
చూస్తేనే
ఆముక్తమాల్యద**
రాముని
భద్రునికే*
అంతుచిక్కని
సత్యం

విరించి
గాధలలో
విధాత
తలపులలో

తప్పుఒప్పులెంచ
సాధ్యమా
ఒప్పులకుప్పా ?

* ఇక్కడ రాముని భద్రుడు ,  రాముడికి సీతపై    తప్పుగా చెప్పిన చాకలి.
** గోదాదేవి పూల వాసన చూసి పెడితేనే దేవుడు గ్రహించే వాడంట !
*** అంబ,   భీష్ముడి చే అపహరింపబడి మోసపడిన అంబ పరసురాముడి శరణం కోరుతుంది.

వలస పక్కి

బైకాల్ సరస్సు
లోతులెరిగి
పులీకాట్
రుచిచూసి

అంటార్కిటికా
అంచుల్లో సేదతీరి
ఎగిరిపోవాలి
టర్న్ పక్షిలా

ఎగిరే  ఆ  వలస
పక్షిని అడుగు
భూమి వ్యాసమెంతో
ఆకలి తీరేటంత

ఆకలి పోటే మిటో
అడుగు టర్న్ పక్షిని
వేల యోజనాలు
సాగేటంత

యోజనాల పొడుగేమిటో
అడుగు వలస పక్షిని
నిద్రలో సయితం
ఎగిరేటంత

నిద్ర మత్తేమిటో
అడుగు వలస పక్షిని
అంతరాళ సువాసన
గుండెల్లో నిండేటంత

మరి బుల్లి గుండెకంత
యాతనెందుకో

కన్న భూమిరా ఇది
వలస పక్షికయిన
భరత భూమిరా
పులికాట్ సరస్సయినా

మీ అనుంగుడు

ఎవరయితే
ఇంటి ముందు
గులాబీ తోట
పెంచగలడో

ఎవరయితే
ద్రాక్ష తీవి
ఒక ఎండు కొమ్మునుంచి
పెంచగలడో

ఎవరయితే
హుమ్మింగ్ పక్షికై
ప్రత్యేకంగా
పుష్పాదులను
పూయించగలడో

ఎవరయితే
సరదాగా మృదంగం
హార్మోనికా
వాయించగలడో

ఎవరయితే
ఇరుగుపొరుగుతో
బాణాలు ఆడించి
శబ్ద భేది చెయ్యగలడో

ఎవరయితే
చెల్లికాయతో
వంట గులాబిజాం
నేర్చుకోగలడో

ఎవరయితే
సన్ గొడుగులో
పార్టీ చేయగలడో

ఎవరయితే
సొంత స్టార్టప్పులో
అర్ధాంగిని
కలుపుకోగలడో

ఎవరయితే అయిదేళ్ళు
ప్రాపకం చేసి నూనుగు
నవబాలుడితో
అణు శాస్త్రం
వల్లింప గలడో

ఎవరిచేత మొక్కగాని
పూవుగాని పిల్లలు గాని
వర్ధిల్లెనో

ఎవరికి శత్రువులు
పుట్టరో పుడితే
క్రమేణా వీర
గంధములు పెట్టెరో

ఎవరి కథలను
భారతీయ వ్యాపార
పాఠసాల (ఐ.ఎస్.బి)
లో కథలుగా చెప్పెరో

ఎవరయితే యువతీ యాతా
నవమృదు కేశావృద్ధి
కళ సృష్టించెనో

ఎవరయితే ఆశువుగా
పెళ్ళాంపై కవితరాసి
ముక్కు చివాట్లు
తినగలడో

అయినా

అతనే శివశక్తి
సమాయోగుడు
అనుంగుడు
మీ కవికటకవి

శకుంతల

వసంతపు మందారాలు
శిశిరపు శశీ
పులకిత తామరలు
ఎండల్లో చెట్టుకే
పండే జీడీ పళ్ళు
రోహిణీ కార్తెలో
భళ్ళున లేచే
సూర్యభగవానుడు
ఆగ్నేయపు ఋతుపవనాలు
మళ్ళీ వచ్చే దీపావళీ

మళ్ళీ మళ్ళీ
వలస వచ్చే
శ్వేత హంసలా
ఈ ఋతువుల సాక్షిగా

కదిలే నీ కళ్ళలోని
రెండు పుష్కరాల
అలల కలల
ఊసులు

శిశిరపు నిశా
రాత్రిని కాటుక
చేసిపెడితే
పొరపాటున
వర్షించిన మేఘంలా
ఒక్క ఒక్క
బొట్టు రాలితే
నీ కాటుక కళ్ళలో
కాశ్మీరపు బోటు
షికారులా
అప్పుడే కొండమల్లె చెండుపై
వర్షించిన తొలకరినై పోదునా

తడిగుడ్డతో
మూసిన మొగ్గలనో
పొగమంచు కప్పుకున్న
కొండల్లా ప్రకృతీ
కన్యపు ఎదనో

నీ విశాల సాగర
నిర్మల ప్రశాంత
మనసుకు
పులీకట్ సరస్సులా
దప్పికిచ్చిన
సుమధుర
ఎదలో
వలస పక్షినై
పుట్టలేనే

కైలాసాన్ని
తప్పించుకున్న
గంగ ఉరకలెత్తినట్టున్న
నీ నల్లటి కురుల
సువాసనలో
డిసెంబర్ వెన్నెల్లో
వీచే ఎడతెరిపి గాలుల్లో
వాగే గుండెలు
నీ కురుల
వాగుల్లో ఆగిపోలేవా

పుట్టతేనె తెచ్చి
కోనసీమ కొబ్బరి లోపోసి
వర్షాల్లో కొండల్లో
కొనల్లో పుట్టే
జలపాతపు
నీటిలో కలిపిన
మాధుర్యాన్ని
నిను చేరే
మేఘంలా
ఎలా చేరాలి

నా కళ్ళలోని
అలల కలల
ఊసులు

చెల్లికాయ్

బల్లివైనా నల్లివైనా
చెల్లివి
వాగినా రబ్బరులా
నీ నోరు సాగినా
చెల్లివి

కొండల్లో పెండల్లో
దుంపలు ఏరుకునే
బంటివి
ప్రజల చెవుల్లో
వాగుడుతో గూడుపెట్టే
కందిరీగవు
అయినా చెల్లివి

నీ మాంసభక్షణకు
కోళ్లూ చేపలు పందులు
అంతరించిపోయినా
అయినా చెల్లివి

నువ్వు మాట్లాడితే
ఋతుపవనాలు
పొట్లాడితే
కోడిపందాలు
అయినా తప్పదు
చెల్లివి

జింపిరి జుట్టు
అగ్గిపుల్ల తగువులు
గంట పెట్టే టీ
అయిన చెల్లివి

నువ్వు నల్లివనో
బల్లివనో కొండ
మల్లి వనో
తుమ్మముల్లు వనో
అనలేదే నువ్వు
కేవలం చెల్లివి

నువ్వు తిండిముచ్చువో
కొండముచ్చువో
పిల్లకాయవో
చెల్లికాయవో
అన్నానా

పేలుతల్లివో
అమ్మతల్లివో
అన్నానా
చెల్లి మాత్రం అన్నాను

ఈ కవిత విని
నన్ను తన్నినా
నాకు దొరికిన ఓన్లీ
బంగారు తల్లివి
కేవలం చెల్లివి

అన్న

ఎవరు మాట్లాడితే
వర్షమా మాటలా
తెలియదో

ఎవరు  రుబ్బురోలులోచెయ్యిపెట్టి
తాండ్ర పాపరాయుడిలా
భావిస్తాడో

ఎవరు అద్దె సైకిలు పై
వన భోజనానికి
వస్తాడో

ఎవరు పావలా
ఐసు బేరమాడి
కొంటాడో

ఎవరు చొక్కా జేబీలో
అప్పడం
దాచుకుంటాడో

ఎవరు పిండొడియానికి
యుద్ధం
ప్రకటిస్తాడో

ఎవరు దమ్ములో
మూలుగు కోసం
తమ్ముణ్ణి కొట్టేదో

ఎవరు దోమ దోమకీ
పావలా ఇచ్చేనో

ఎవరు తల్లిని
బిడ్డనూ శైలూనూ
ఎండల్లో తిప్పెనో

ఎవరు బేరమాడి
రిక్షాలో విమానాశ్రయానికి
వెళ్ళెనో

ఎవరు పక్కింటోల్ని
హౌసీలోదోచెనో

వాడే మా అన్న
శివ సూర్య ప్రకాష్

ఇటాలియన్స్ ఆఫ్ ద ఈస్ట్

చెన్నైలో
చితికిపోయి
కర్నూలులో
ఖంగుతిని
భాగ్యనగరంలో
బోల్తాపడి
అంధ్రులు
పడ్డారు
అమరావతిలో

టంగుటూరు
శ్రీరాములు
సంజీవయ్యాల
కలలు దాయాదుల
పాలు

తెలుగు
ప్రధానికే
దక్కలేదు
రాజసం
తెలుగోడికి
మిగిలింది
అక్కసం

కమలమని
హస్తమని
అందరిని
నమ్మేస్తాం
జుట్టు
చేతికిచ్చి
లాగొద్దని
మొక్కుతాం



శ్రీకాకుళం
 యిజీనారం
యాసమనది
విశాఖ
ఉక్కుమనది

పగో
తూగో
మట్టిమనది

బెజవాడ
బస్తీమనది
ప్రకాశం
పరువుమనది
గుంటూరు
మిర్చిమనది

నెల్లూరి
నేలమనది
కర్నూలు
కలలు
మనవి

కడపలో
కోపాలు
రాయలోరి
రతనాలు
సింహగిరి
సంపెంగలు
రామకృష్ణ
ఇసుకతిన్నెలు

కోటలోని
రాకెట్టులు
చలిత లలిత
చూర్ణ కుంతకాంతలు
మనవికావా
ఆంధ్రుడా

అచ్చంతపు
భాష మనది
హవాయి
ఇటాలియన్
స్థాయి
అచ్చ తెలుగు
ఆంధ్ర భాషది

మాటల్లో
హవాయిలా
చేతల్లో
ఇటాలియన్లా
ఉండాలోయ్
ఆంధ్రుడా

వేసవి

తుమ్మచెట్టు నీడలో
పట్టిమంచం ఓడలో
తాతగారి లోగిడిలో
చిన్ననాటి ఎండాకాలం

తాటిముంజు కన్నులా
కల్లంలో బువ్వలా
తాటి బురుకు బండిలా
చిన్ననాటి ఎండాకాలం

బుల్లి మరదలి అలకలా
అన్నయ్య బాదుడులా
మామయ్య గారాబంలా
చిన్ననాటి ఎండాకాలం

అట్లాసు సైకిల్లా
పాత టైరు ఆటలా
రెండు ఎడ్ల బండిలా
చిన్ననాటి ఎండాకాలం

కోమటి గవ్వల్లా
చెరువు కాడి గువ్వల్లా
మట్టి పొయ్య మీద కోడి కూరల్లా
చిన్ననాటి ఎండాకాలం

తాటి తాండ్ర తీపిలా
తుమ్మ జిగురు పొగరులా
ముంత కల్లు అగరులా
చిన్ననాటి ఎండాకాలం

ఏటిలో గేలంలా
కోనేటి నీటిలా
నూతిపక్క స్నానంలా
చిన్ననాటి ఎండాకాలం

వస్తాను మిత్రమా

తూరుపు కనుమల
తురాయి నీడల్లో
కనుల చెరువుల ఓడల్లో
తెరచాపనెత్తి
వస్తాను మిత్రమా

ఒంటరి

ఎదురు చూస్తోంది
ఒంటరి మేఘం
నెలవంక కోసం

ఒంటరి దీపం
ఎదురు చూస్తోంది
కుశలం చేసే దోసిలికై

ఒంటరి మనసు
ఎదురు చూస్తోంది
లలిత సలిత కవితకై

అంతర్ముఖి

చిందవందర స్మృతులలో
తుఫాను కంటిలోని ఆకాశంలా
ఆప్పుడప్పుడూ నవ్వుతాడు
అంతర్ముఖి

అంతరాళ‌‌పు నిర్మలత్వం
అరేబియన్ సముద్రపు లాలిత్వం
వీచే కొబ్బరి చెట్ల గాలి
అక్కడక్కడా వాకిలిని వేడెక్కించే ఎండచుక్కలు
అంతర్ముఖి మనో వీధికి విండోలు

ఎదురు చూపులూ, వీడ్కోలులూ
అహల్యపు దూరస్పర్శలూ
దివి దూరాన ఆత్మబంధు స్మృతులూ స్పర్శిస్తే
ఎండకు ఎండీ వానకు తుప్పుపట్టిన హిమోగ్లోబిన్
షివరిస్తుంది కంపిస్తుంది
అంతర్ముఖి రక్త ప్రవాహం

వింధ్యా పర్వత అనాధ శ్రేణులూ
తూర్పు కనుమల ఇష్టసఖులూ
ఆవిరినిండిన మేఘ నిట్టూర్పులను ఆపితే
అప్పుడప్పుడూ విశ్రామంగా

సవివరంగా మేఘాలు కొండ ఎలివేటరెక్కితే కరుగుతుంది ఘనీభవించిన అనురాగపు మంచు
మైనపు వైనంలా చుక్క చుక్కగా పిగులుతుంది
అంతర్ముఖి మనోపర్వతం

తీరం మధురం

సాయం మధురం
సాగరం మధురం

దూరాన గోధూలి మధురం
విసిరిన వలలే మధురం

మెరిసిన అలలే మధురం
పసిపిల్లల నవ్వులు మధురం

జొన్నగంటెలు మధురం
నిండిన బుంగలు మధురం

సిగ్గులైన బుగ్గలు మధురం
తెన్నెటి తీరం మధురం

నిదురించిన విశాఖ మధురం

తెరచాప

రాత్రి అమృతం కురిసింది
మూర్తీభవించిన కలలు కరిగితే
అలల కెరటాలపై
దూరపు చంద్రాస్తమయానికి
కాలం తెరచాపలెత్తింది

పుట్టినరోజు

ఎదురుచూసిన
ఎర్ర బస్సున
ప్రేమనిండిన
సంచిలోన

కొత్త బట్టలతో ఎదురుగ
నీవస్తే కోపంతో
ప్రేమతో

ఎక్కబికిన ఏడ్చిన
మంచి రోజులు
మళ్లివస్తే

నిన్ను పట్టి నాన్న అంటూ
ఎక్కబికిన బిక్కచచ్చి
నేను నిన్ను
అంటుకుంటు

ప్రేమ అంటూ
నాన్న అంటూ
మనసు నిండా
కడలి నింపుకు

ఊపిరాపి నిన్ను
చూచే రోజు కోసం
వేచి ఉంటా

ఎర్ర బస్సు మళ్ళీ రాదు
మరో జన్మకి
కాని రాదు

ఎక్కబికిన ఏడ్చిన
మంచిరోజులు
మళ్లివస్తే

మరల కలువు
మారునదికి ఆవతల

ఎక్కబికిన ఏడ్చిన
మంచి రోజులు
మళ్లివస్తే

అహల్య

అణువనువు
నువ్వై నవ్వై
అనువై మనువై
మనసిస్తావా

కృష్ణా

దీవిస్తావా
ఊపిరివై స్వప్నమై
వెచ్చని కౌగిలివై

సొగసు చూడ తరమా?

సొగసు చూడ తరమా?....... ఈ కృతి ఆణిముత్య0!

అమ్మాయి తిన్నగా వెలుతూ.....కాలి పట్టీలు గడ్డి మొక్కకు తగులుకొని, కాలు చిక్కుకు0దనుకొ0డి.... కొ0చె0 చిరు కోప0గా , వ0గి కురులు సవరి0చుకొని, చిక్కు విప్పుతు0ది కదా, అప్పుడు .....ఆ సొగసు చూడ తరమా?

పిల్లలు స్కూలుకి వెల్లే ము0దు, దొ0గ ఎత్తు వేస్తున్న చ0టివాడిని , సిగమొలతోనే, నీటి కు0డీ పక్కనే నీళ్లు పోస్తున్న ఇల్లాలి సొగసు చూడ తరమా?

ము0దు వసారాలో , సన్నజాజులను, ఒకొక్కటిగా తె0పి తలలో , ముడుచుకున్నప్పుడు, ఆ సొగసు చూడ తరమా?

కూని రాగ0 తీస్తూ, చ0టి దాన్ని ఎత్తు కుని, పెన0పై పెసరట్టు తిప్పుతు0టే ఆమె సొగసు చూడ తరమా?

పుస్తక0 పక్కన తోసి, కొ0చె0 అట్లు తిప్ప0డి, వస్తాను అ0టూ చేతిలో అట్లకాడ పెట్టి పారిపోతున్న చెలి సొగసు చూడ తరమా?

కోపమొచ్చినా, అలసటొచ్చినా, అలకొచ్చినా, ఎదురుచూసినా, చమటోర్చినా, ఆన0ద0 ఒలకపోసే చెలి సొగసు చూడ తరమా?

మాటలు

మాటలు రావు
కానీ ఒంటరి మేఘం చిరుచినుకుతో పలకరిస్తే
ఎదురు చూసిన వరిచేనులా పులకరిస్తాను

అప్పుడొస్తాయి మాటలు
చెమర్చిన చిరుపెదవులపై తుమ్మెదలై
మూసిన కనురెప్పల మాటున ఇంద్రధనుస్సులై
అప్పుడొస్తాయి మాటలు

నాన్నా

ఆ ఉదయం
పొగమంచు వేసి
నిన్ను మాయం చేసింది
బ్రహ్మనింపిన ఆదినాదం
భానుడి వెలుగుకిరణం
ఆ ఉదయం
పొగమంచు వేసి
దోచివేసింది

తెలవారింది
నిన్నటి వెలుగుపులుగు
ఈనాడు బల్లెంలా
గుండెల్లో దిగింది
వెలుగులో నిశీధి
వెచ్చదనంలో అతిశీతల
స్నిగ్ధత

నీ ఉచ్ఛ్వాస నిశ్వాసలతో
మారుమోగిన శృతిలయలు
ఆగితే నిశ్శబ్దపు
మౌనం చెవులకు
చిల్లులు పెడుతుంది

ఆ ఉదయం
పొగమంచు వేసి
నిన్ను మాయం చేసింది
ఆ మంచుపొర కరిగి
ఇప్పుడిలా కారుతుంది
కన్నీరుగా