ధృవ తార
పోరా డోంగ్రీ లో పొట్ట చెక్కలయ్యే వరకూ నవ్వుకున్నాక, లంచ్ తెప్పించారు టీచర్. నవోదయ పిల్లల్ని అందర్నీ కాసేపు ఒక చోట చేర్చి అందరి ఎగ్జిబిషన్ సామాన్లు ఉన్నాయా లేదా చూసుకున్నారు.
త్రిశూరు నుండి వచ్చిన ఇద్దరు పిల్లలు భలే నవ్వించే వాళ్ళు. వచ్చీ రాని హిందీ వాళ్ళది.
ట్రైన్ స్టేషన్ లో దిగి,
వి వాంట్ చికెన్ అన్నారు.
షాపు వాడు తెల్ల ముఖం.
ఎగ్గు.
షాపు వాడు తెల్ల ముఖం.
అండా
వాడు గుడ్డు తీశాడు. ఆమ్లెట్ వెయ్యటానికి.
గుడ్డు పట్టుకొని.
మదర్ ఆఫ్ అండా.
మళ్ళీ తెల్ల ముఖం.
అండా కీ మా, అడిగాడు.
భళ్ళుమని నవ్వులు.
ఇంతలో కొంత మంది అబ్బాయిలు లాంటి వారు అమ్మాయిల బట్టల్లో ట్రైన్లోకి ఎక్కారు.
మేడమ్ డబ్బులు తీసి ఇచ్చారు.
వీళ్లిద్దరూ పల్లకుండా. వారిని అడిగారు. బాయ్ ఆర్ గర్ల్ అని అడిగేసాడు.
వాళ్ళు చాలా సేపు ఆట పట్టించారు ఇద్దర్నీ. చూస్తున్న వాళ్లు చాలా నవ్వారు.
కాసేపటికి.
నవోదయ తరువాత ఏమి చేస్తారు అనే టాపిక్ వచ్చింది.
జానీ ఏదో చదువు పేరు చెప్పింది. కిట్టు కి అర్థం కాలేదు.
మళ్ళీ చెప్ప మన్నాడు. కంప్యూటర్ శాస్త్రం, పేరు ఎప్పుడూ వినలేదు. ధార్వాడ్ అబ్బాయ్, ప్రతాప్ అన్నాడు. అది ఐ ఐ టీ లో ఉంటుంది అని.
ఐ ఐ టీ అంటే ఏమిటి అడిగాడు కిట్టు.
గొంతులో ఒక గౌరవం తో, ప్రతాప్ అన్నాడు, ఇండియన్ ఇన్స్ట్రిట్యూట్ ఆఫ్ టెక్నాలజీ. కేవలం ఐదు ఉన్నాయి అంట.
మిగిలిన వారు చెప్తుంటే, పద్మజా మేడమ్ కూడా చెప్పారు. ఆవిడ ఇమ్మునోలాజీ లో పీ. ఎచ్. డీ. చేస్తున్నారు అంట.
అదేమిటి అడిగాడు. ఆవిడ చెప్పింది.
వీళ్ళు ఎవరూ తనకు తెలిసిన చదువులు చదవటం లేదు అనుకున్నాడు కిట్టు.
కాసేపాగి, ప్రతాప్ పక్కన చేరాడు. తన ఎగ్జిబిట్ చిన్నది అని, తన వాలకం చూసి ఇచ్చారు ప్రైజ్ అని వచ్చే ముందే ఎవరితో అంటుంటే విన్నాడు ప్రతాప్. అందుకు కొంచెం బెంకు. అయినా అడిగేశాడు.
అన్నా. ఐ ఐ టీ ఎక్కడున్నాయి. చెప్పాడు. ఎందుకు ఇవి గొప్ప.
దేశంలో మొత్తం వెయ్యి సీట్లు తంబీ. అంటే నవోదయ కంటే చాలా కష్టం అన్నమాట. మన దేశంలోని అన్ని ప్రాజెక్టులు వాళ్లే చేస్తారు. ప్రతాప్ అన్న మాటల కంటే అనే విధానంలో అర్థం ఔతుంది కిట్టూ కి.
ఎలా చదవాలి.
బ్రిలియంట్ అనేది ఉంది. అక్కడ నుండి బుక్స్ తెప్పించి కోవాలి. తరువాత 11 , 12 లో బాగా కష్టపడాలి. నవోదయలో కాదు బయటికి వెళ్ళి చదవాలి.
కిట్టు అడిగాడు. బుక్స్ కోసం ఎలా. అడ్రస్ చెప్పాడు.
కిట్టు పాకెట్ బుక్ గాభరాగా తీసి, అందులో రాసుకున్నాడు. బ్రిలియంట్ ట్యుటోరియల్స్, టీ నగర్, మద్రాసు.
జానీ వచ్చింది. తన పాకెట్ బుక్కు మీద ఎందుకు అందరి కన్ను పడుతుందో అనుకున్నాడు కిట్టు.
పక్క బెర్త్ లో కూర్చొని, పొడవాటి గోళ్ళతో రక్కుతుంది , రమ్మని. కిట్టూ కి మరదలు గుర్తుకు వచ్చింది. ఇంటికి తన మరదలు గానీ, చెల్లి గానీ వస్తే రాంగానే వారికి ప్రేమగా కూర్చో పెట్టి ముందు గోళ్ళు తీసేసి వాడు. జానీ తో ఆ పని చెయ్యక పోయాడు.
వెళ్ళాడు. బుక్కు చూపించమని పేచీ. సరే. నేను చూపిస్తే, నీ డైరీ చూపించాలి.
నేను డైరీ రాయను.
అయితే నీ మనసులో ఉన్నవి చెప్పాలి. లేకపోతే ఇది ఫెయిర్ కాదు. ఇద్దరూ ఒక ఒప్పందానికి వచ్చేశారు.
పక్క బోగీ లోకి వెళ్ళారు.
ఖాళీ చూసుకుని కూర్చున్నారు.
జానీ డైరీ చూస్తుంది.
చిరు నవ్వు.
ఇంకా పేజీలు తిప్పింది.
నీకు ఇంత కసా కిట్టు?
జవాబు లేదు.
జానీ కిట్టు కలిపి రాసిన సంతకాలు చూసింది.
మూడు నాలుగు పేజీల నిండా అవే.
వింధ్య కొండల్లోంచి పరుగులు పెడుతుంది దక్షిణ ఎక్స్ప్రెస్.
గాలిలో చెట్ల వాసన.
కిట్టు తన రహస్యాలు అన్నీ ఒకే సారి బయటకు వచ్చేశాయి అని భయం భయంగా చూస్తున్నాడు.
కళ్ళల్లోకి చూస్తుంది జానీ. కోపమా అని వెతుకుతున్నాడు తన కళ్ళల్లో.
ముందు ఎడమ కంటిలోకి చూశాడు. మళ్ళీ కుడి కంటిలోకి. మళ్లీ ఎడమ, మళ్ళీ కుడి. జానీ అదే చేస్తుంది. కళ్ళల్లో ఏదో వెతికి పట్టుకునే ప్రయాస.
అనాలోచితంగా ముక్కు మీద కు మళ్ళింది దృష్టి. ముక్కు మీద కోపం లేదు.
కళ్ళు కిందికి జారాయి. పెదాల మీద నవ్వు లేదు. ఏదో ట్రైన్ కుదుపు కి కంపిస్తున్నట్టు ఉన్నాయి. అర్థం కాని , పరిచయం లేనిది ఇది కిట్టూ కి.
జానీ కళ్ళల్లోకి చూసాడు ఈసారి.
చటుక్కున తను తల దించుకుంది.
తల మీద పెట్టిన హెయిర్ బ్యాండు మెరుస్తుంది కిరీటంలా. బయట ట్రైన్ పట్టాలు మారిపోతున్నాయి.
ఇంతలో దూసుకువెళ్తుంది పక్క ట్రాక్ మీద ఇంకో ట్రైన్.
గాలి బాంబు పడినట్టు ఒక్క సారిగా కొట్టింది , ట్రైన్ పక్క ట్రాక్ లో వచ్చినప్పుడు.
తనుదించిన తల ఎత్తలేదు. వంగి చూస్తున్నాడు.
తల ఇంకా కిందకి దించుకుంటుంది.
ఇంకా వంగాడు.
ఇంకా క్రిందికి దించుకుంది.
గెడ్డం మీద చాలా సున్నితంగా చెయ్యి పెట్టి ఎత్త బోయాడు.
లెంపకాయ గుర్తున్నా. కుతూహలం ఆగలేదు.
తను రెండు చేతులూ ముఖం మీద అడ్డం పెట్టుకుంది.
తల ఇప్పుడు ఎత్తాడు, జానీ చేతులు అడ్డు తీయటం లేదు.
ఎందుకు జానీ అంటున్నాడు.
నీకు సిగ్గు రాదా కిట్టూ ?
ఓ సిగ్గా
అర్థం అయింది.
పో కిట్టూ
ఒక్కదాన్నే వదిలేయనా
పొమ్మన్నానా
లేచాడు, వెళ్ళడానికి
చెయ్యి పట్టుకుంది
కూర్చున్నాడు
నీ డైరీ చూపించినందుకు చాలా చాలా థాంక్స్. జానీ చెప్పింది.
చటుక్కున డైరీ జేబులో పెట్టుకున్నాడు.
అలా సైలెంట్గా చాలా సేపు ఉండడం కిట్టూ కి అర్థం కాలేదు.
ఏమన్నా అంటావా జానీ. మొహం అడ్డంగా ఊపింది.
తర్వాత చెప్తావా ? పైకి కిందకీ ఊపింది.... సరే. వెళ్దామా.
తమ సీట్లోకి చేరారు.
జానీ కి చివరికి బెర్త్ దొరికింది. కిట్టూ మీద బెర్తు.
అందరికీ దొరికినట్టే. కానీ ఒక్క చోట కాదు. మేడమ్ సాయంత్రం మళ్ళీ అడుగుతాను అంటున్నారు. పిల్లలు మీరు రెస్ట్ తీసుకోండి. మేము అడ్జెస్ట్ అవుతామన్నారు.
భోపాల్ దాటింది.
స్కూళ్లో పటంలో చూసాడు ఆ ఊరు.
చాలా సందడి గా ఉంది. అర గంట హాల్ట్ .
హిగిన్స్ బోతాం. పుస్తకాల షాపు చూసి చాలా సందడి అయ్యాడు.
ఇండియా టుడే కొన్నాడు. జానీ పాటల క్యాసెట్, నిప్పో బ్యాటరీలు తెచ్చింది.
వాక్మన్ ఇప్పుడు వాడుకో వచ్చు.
భోపాల్ అంటే అక్కడ జరిగిన ఘోరం గుర్తుకు తెచ్చుకున్నాడు కిట్టు. ఈ ఊరు ఇలా మామూలుగా ఉంటుంది అని అనుకొనే లేదు.
భోపాల్ దాటే సరికి మధ్యాహ్నం దాటింది. మళ్ళీ ఎవరెవరో వచ్చి కూర్చున్నారు. సియాచిన్ వెళ్ళే ఆయన పై బెర్తు పడుకుని లో ఇప్పటికి లేచాడు.
మంద్రంగా చలి గాలి.
వాక్మన్ తీసుకుని బెర్తు మీద జానీ కూర్చుంది. రాజాయి లో కాళ్ళు పెట్టుకుని.
ఒక స్పీకర్ తన చెవిలో పెట్టింది.
ఓ చెలియా నా ప్రియ సఖి వా..."
వీచేటి చలిగాలులకు తెరచాపై నిలిచేనే
నా ఆశలా ఊసులే చెవిలోన చెబుతానే
నీ అందెలలో చికుకుంది అని నీ పదములు చెరితినే
ఈ పూట చెలి నా మాట ఇక కరువైపోయెనులే, జానీ కిట్టుని కళ్ళల్లోకి చూస్తుంది.
కిట్టు పాట విని పాకెట్ బుక్కు తీసి రాశాడు ఇదే వాక్యాన్ని.
ముందటి పేజీలో, చూసాడు
బ్రిలియంట్ ట్యుటోరియల్స్
టీ నగర్
మద్రాసు
కోర్సు: టార్గెట్ ఐఐటీ.
No comments:
Post a Comment