ఇటాలియన్స్ ఆఫ్ ద ఈస్ట్

చెన్నైలో
చితికిపోయి
కర్నూలులో
ఖంగుతిని
భాగ్యనగరంలో
బోల్తాపడి
అంధ్రులు
పడ్డారు
అమరావతిలో

టంగుటూరు
శ్రీరాములు
సంజీవయ్యాల
కలలు దాయాదుల
పాలు

తెలుగు
ప్రధానికే
దక్కలేదు
రాజసం
తెలుగోడికి
మిగిలింది
అక్కసం

కమలమని
హస్తమని
అందరిని
నమ్మేస్తాం
జుట్టు
చేతికిచ్చి
లాగొద్దని
మొక్కుతాం



శ్రీకాకుళం
 యిజీనారం
యాసమనది
విశాఖ
ఉక్కుమనది

పగో
తూగో
మట్టిమనది

బెజవాడ
బస్తీమనది
ప్రకాశం
పరువుమనది
గుంటూరు
మిర్చిమనది

నెల్లూరి
నేలమనది
కర్నూలు
కలలు
మనవి

కడపలో
కోపాలు
రాయలోరి
రతనాలు
సింహగిరి
సంపెంగలు
రామకృష్ణ
ఇసుకతిన్నెలు

కోటలోని
రాకెట్టులు
చలిత లలిత
చూర్ణ కుంతకాంతలు
మనవికావా
ఆంధ్రుడా

అచ్చంతపు
భాష మనది
హవాయి
ఇటాలియన్
స్థాయి
అచ్చ తెలుగు
ఆంధ్ర భాషది

మాటల్లో
హవాయిలా
చేతల్లో
ఇటాలియన్లా
ఉండాలోయ్
ఆంధ్రుడా

వేసవి

తుమ్మచెట్టు నీడలో
పట్టిమంచం ఓడలో
తాతగారి లోగిడిలో
చిన్ననాటి ఎండాకాలం

తాటిముంజు కన్నులా
కల్లంలో బువ్వలా
తాటి బురుకు బండిలా
చిన్ననాటి ఎండాకాలం

బుల్లి మరదలి అలకలా
అన్నయ్య బాదుడులా
మామయ్య గారాబంలా
చిన్ననాటి ఎండాకాలం

అట్లాసు సైకిల్లా
పాత టైరు ఆటలా
రెండు ఎడ్ల బండిలా
చిన్ననాటి ఎండాకాలం

కోమటి గవ్వల్లా
చెరువు కాడి గువ్వల్లా
మట్టి పొయ్య మీద కోడి కూరల్లా
చిన్ననాటి ఎండాకాలం

తాటి తాండ్ర తీపిలా
తుమ్మ జిగురు పొగరులా
ముంత కల్లు అగరులా
చిన్ననాటి ఎండాకాలం

ఏటిలో గేలంలా
కోనేటి నీటిలా
నూతిపక్క స్నానంలా
చిన్ననాటి ఎండాకాలం

వస్తాను మిత్రమా

తూరుపు కనుమల
తురాయి నీడల్లో
కనుల చెరువుల ఓడల్లో
తెరచాపనెత్తి
వస్తాను మిత్రమా

ఒంటరి

ఎదురు చూస్తోంది
ఒంటరి మేఘం
నెలవంక కోసం

ఒంటరి దీపం
ఎదురు చూస్తోంది
కుశలం చేసే దోసిలికై

ఒంటరి మనసు
ఎదురు చూస్తోంది
లలిత సలిత కవితకై

అంతర్ముఖి

చిందవందర స్మృతులలో
తుఫాను కంటిలోని ఆకాశంలా
ఆప్పుడప్పుడూ నవ్వుతాడు
అంతర్ముఖి

అంతరాళ‌‌పు నిర్మలత్వం
అరేబియన్ సముద్రపు లాలిత్వం
వీచే కొబ్బరి చెట్ల గాలి
అక్కడక్కడా వాకిలిని వేడెక్కించే ఎండచుక్కలు
అంతర్ముఖి మనో వీధికి విండోలు

ఎదురు చూపులూ, వీడ్కోలులూ
అహల్యపు దూరస్పర్శలూ
దివి దూరాన ఆత్మబంధు స్మృతులూ స్పర్శిస్తే
ఎండకు ఎండీ వానకు తుప్పుపట్టిన హిమోగ్లోబిన్
షివరిస్తుంది కంపిస్తుంది
అంతర్ముఖి రక్త ప్రవాహం

వింధ్యా పర్వత అనాధ శ్రేణులూ
తూర్పు కనుమల ఇష్టసఖులూ
ఆవిరినిండిన మేఘ నిట్టూర్పులను ఆపితే
అప్పుడప్పుడూ విశ్రామంగా

సవివరంగా మేఘాలు కొండ ఎలివేటరెక్కితే కరుగుతుంది ఘనీభవించిన అనురాగపు మంచు
మైనపు వైనంలా చుక్క చుక్కగా పిగులుతుంది
అంతర్ముఖి మనోపర్వతం

తీరం మధురం

సాయం మధురం
సాగరం మధురం

దూరాన గోధూలి మధురం
విసిరిన వలలే మధురం

మెరిసిన అలలే మధురం
పసిపిల్లల నవ్వులు మధురం

జొన్నగంటెలు మధురం
నిండిన బుంగలు మధురం

సిగ్గులైన బుగ్గలు మధురం
తెన్నెటి తీరం మధురం

నిదురించిన విశాఖ మధురం

తెరచాప

రాత్రి అమృతం కురిసింది
మూర్తీభవించిన కలలు కరిగితే
అలల కెరటాలపై
దూరపు చంద్రాస్తమయానికి
కాలం తెరచాపలెత్తింది

పుట్టినరోజు

ఎదురుచూసిన
ఎర్ర బస్సున
ప్రేమనిండిన
సంచిలోన

కొత్త బట్టలతో ఎదురుగ
నీవస్తే కోపంతో
ప్రేమతో

ఎక్కబికిన ఏడ్చిన
మంచి రోజులు
మళ్లివస్తే

నిన్ను పట్టి నాన్న అంటూ
ఎక్కబికిన బిక్కచచ్చి
నేను నిన్ను
అంటుకుంటు

ప్రేమ అంటూ
నాన్న అంటూ
మనసు నిండా
కడలి నింపుకు

ఊపిరాపి నిన్ను
చూచే రోజు కోసం
వేచి ఉంటా

ఎర్ర బస్సు మళ్ళీ రాదు
మరో జన్మకి
కాని రాదు

ఎక్కబికిన ఏడ్చిన
మంచిరోజులు
మళ్లివస్తే

మరల కలువు
మారునదికి ఆవతల

ఎక్కబికిన ఏడ్చిన
మంచి రోజులు
మళ్లివస్తే

అహల్య

అణువనువు
నువ్వై నవ్వై
అనువై మనువై
మనసిస్తావా

కృష్ణా

దీవిస్తావా
ఊపిరివై స్వప్నమై
వెచ్చని కౌగిలివై

సొగసు చూడ తరమా?

సొగసు చూడ తరమా?....... ఈ కృతి ఆణిముత్య0!

అమ్మాయి తిన్నగా వెలుతూ.....కాలి పట్టీలు గడ్డి మొక్కకు తగులుకొని, కాలు చిక్కుకు0దనుకొ0డి.... కొ0చె0 చిరు కోప0గా , వ0గి కురులు సవరి0చుకొని, చిక్కు విప్పుతు0ది కదా, అప్పుడు .....ఆ సొగసు చూడ తరమా?

పిల్లలు స్కూలుకి వెల్లే ము0దు, దొ0గ ఎత్తు వేస్తున్న చ0టివాడిని , సిగమొలతోనే, నీటి కు0డీ పక్కనే నీళ్లు పోస్తున్న ఇల్లాలి సొగసు చూడ తరమా?

ము0దు వసారాలో , సన్నజాజులను, ఒకొక్కటిగా తె0పి తలలో , ముడుచుకున్నప్పుడు, ఆ సొగసు చూడ తరమా?

కూని రాగ0 తీస్తూ, చ0టి దాన్ని ఎత్తు కుని, పెన0పై పెసరట్టు తిప్పుతు0టే ఆమె సొగసు చూడ తరమా?

పుస్తక0 పక్కన తోసి, కొ0చె0 అట్లు తిప్ప0డి, వస్తాను అ0టూ చేతిలో అట్లకాడ పెట్టి పారిపోతున్న చెలి సొగసు చూడ తరమా?

కోపమొచ్చినా, అలసటొచ్చినా, అలకొచ్చినా, ఎదురుచూసినా, చమటోర్చినా, ఆన0ద0 ఒలకపోసే చెలి సొగసు చూడ తరమా?

మాటలు

మాటలు రావు
కానీ ఒంటరి మేఘం చిరుచినుకుతో పలకరిస్తే
ఎదురు చూసిన వరిచేనులా పులకరిస్తాను

అప్పుడొస్తాయి మాటలు
చెమర్చిన చిరుపెదవులపై తుమ్మెదలై
మూసిన కనురెప్పల మాటున ఇంద్రధనుస్సులై
అప్పుడొస్తాయి మాటలు

నాన్నా

ఆ ఉదయం
పొగమంచు వేసి
నిన్ను మాయం చేసింది
బ్రహ్మనింపిన ఆదినాదం
భానుడి వెలుగుకిరణం
ఆ ఉదయం
పొగమంచు వేసి
దోచివేసింది

తెలవారింది
నిన్నటి వెలుగుపులుగు
ఈనాడు బల్లెంలా
గుండెల్లో దిగింది
వెలుగులో నిశీధి
వెచ్చదనంలో అతిశీతల
స్నిగ్ధత

నీ ఉచ్ఛ్వాస నిశ్వాసలతో
మారుమోగిన శృతిలయలు
ఆగితే నిశ్శబ్దపు
మౌనం చెవులకు
చిల్లులు పెడుతుంది

ఆ ఉదయం
పొగమంచు వేసి
నిన్ను మాయం చేసింది
ఆ మంచుపొర కరిగి
ఇప్పుడిలా కారుతుంది
కన్నీరుగా

రిమైండర్

ప్రాణదేవతతో
పొరుపెట్టి
కయ్యమాడిన
ఊపిరి
బుగ్గ బుగ్గన
భగ్గు భగ్గుగా
ఆగిపోయెను

గాలిపోయిన
గుండెనిండా
ప్రేమమాత్రం
మిగిలిపోయెను

మాటపోయిన
నోటినిండా
మంచివాక్కులు
మారుమోగెను

కాంతిపోయిన
కనులనిండా
కలలలోకం
నిండి ఉండెను

నీవుపోయిన
లోకమందు నీ
మంచిమాత్రం
నిండిఉండెను

కన్యక

దుఃఖం వస్తే
కోపం వస్తే
మనస్తాపమై నిద్రిస్తే
కాదు సొమ్మ సిల్లితే
కలవచ్చింది కలలో
కన్యక వచ్చింది
నవ శతాబ్ది
కన్యక వచ్చింది
వాకబు చేసింది

ఐంకానమ్మా పాలబుగ్గలపై
మసిబొగ్గుల వైనం
అరబ్బులో వికృత సైన్యం
అమెరికాలొ పిచ్చి తుగ్లక్
లండన్లో చవటల రాజ్యం
డకోటాలో రక్కసి పైపు
దేశంలో చెల్లని రూపీ

అంబానీ అద్దాల కోటలో
జుక్కర్బర్గ్ జూలు కుక్కలో
దుబాయిలో దగాపడి
కొరియాలో ధూళి పట్టాయ్
మానవ సమానవ
బుజబాహుమేధోశక్తులు

లేవగానే ఆవులించి
ఖాళీ కడుపులో
ముడుకులు తన్నుకుని
సొమ్మసిల్లింది
శతాబ్దపు కన్యక

ఆమెను అరుణోదయపు
అంబరాలలో చుట్టి
తెలతెల మెరిసే చమ్కీలు పెట్టే
మహాత్ముడే పుడతాడామ్మా
ఆమెను లేపే వైతాళికమై
కవితా పుడతావామ్మా

వస్తాయా ఆ కన్యకు రెక్కలు
భూగోళం వదిలి అంగారకం దాటి
అంతరాళం అధిగమించే
మంచి రెక్కలు
వస్తాయా ఆ కన్యకు రెక్కలు

కవితా ఇస్తావమ్మా ఆ
కన్యకు రెక్కలు
కవితా ఇస్తావమ్మా ఆ
కన్యకు గళం
లేచే ఈ శతాబ్దపు
కన్యకకు శుభోదయం
కవితా ఇస్తావమ్మా !

(అంకితం: విశ్వంభరుడు శ్రీ సీనారె కు)

హెచ్చరిక

హెచ్చరిక

ఆకాశం ఆడావృత్తమై ఉన్నది
చెదురు మదురుగా
తిట్లూ ఛీవాట్లు పడవచ్చు
ఇళ్లకు పోయే మగవారు
పువ్వులూ పకోడీలూ
యధాశక్తి తీసుకుని వెళ్లాలి

అతను ఆవిడ

అతను ఆవిడ

ఆవిడ
అజీర్తి చేసిన పెద్ద పులి
అతను
డబుల్ టైఫాయిడ్ పడిన నక్క

హతం

హతం

నిశ్శబ్దం మంచుబాకు
ఒకేలాంటివి
పొడిస్తే దొరకవు
ఆనవాళ్లు

రైలు
(రంగం : రైలు, క్రింది బెర్తు, శరదృతువు)

మరచిపోకు నేస్తమా ...
ఆనాటి స్నిగ్ద శశి బింబానిని
ఆశలు నిండిన ఎర్ర గులాబీ
కిటికీ నిండా నిండిన రాత్రి

నీ కాటుక కళ్ళల్లో మెరిసిన దృశ్యం
చిలిపిగా వణికిన పెదవి
ఎగిరే కురుల సుగంధం
అభిజాత్యపు ఎదలలొ
దొరికిన దప్పిక

ఆ రైలుకి తెలియలేదు దూరం మంచిదని
కలల్లోని కళ్ళల్లోని స్వప్నలోకం తనందే ఉందని
కాలానికి కలలకు కళ్ళకు
నిండుకా రెండు హృదయాలు తీరుతున్నాయి దప్పిక
రెండు జతల కళ్ళు వర్షిస్తున్నాయి తప్పక

ఒకొక్క గడ్డిపోచతో కట్టావు పొదరిల్లు

చల్లగాలులతో వెన్నెలలో

కూనలమ్మ లోగిటిలో

పాలపిట్టల స్నేహంతో

సేదతీరే శ్రమభోగీ !

గిజిగాడా !

ఏమిటి నీజీవన రహస్యం?

మూలం: గుర్రం జాషువా గారి గిజిగాడు