బందీ

సూర్యుని విడిచే కాంతి కిరణాలు
నీ కన్నుల్లో బందీలు
నీ కన్నుల్లో నా రూపం బందీ
కలసిన మన కన్నుల్లో

మన ప్రతిబింబాలు బందీ
ఆ ప్రతిబింబాలలో
మన కలలు బందీ
మన ఆ కలలో ఈ కాలం బందీ

వీపు విమానం

కళ్ళేమో ద్రాక్షపళ్ళు

బుగ్గలు జాంపళ్ళు

చాచి కొడితే మాత్రం

చెయ్యి అట్లకాడే !

మేఘాలు

మేఘాలు కమ్మితే చంద్రుడు లేదనుకున్నావా ?

బండరాయివై నీ చుట్టుతిరుగుతున్నాడు.

మబ్బులు కమ్మితే వెన్నెలే లేదనుకున్నావా ? 

మేఘాల అంచుల్లో పసిడి రంగులు రాసి  

అవి కరగిపోతే ,సన్నజాజులై కురిసి

మనస్సులను, సరస్సులను, మైమరిపించదా ?

తరచి తరచి

తరచి తరచి విన్నాను

మళ్ళీ వినిపిస్తుందేమోనని

మంచుటెడారిలో

ఆమని గానం

ఆశాలోకం

నా మనసు అద్దంలోనికి
తొంగిచూస్తుంటాను
నిర్మల ప్రశాంత ఆశాలోకం
కనిపిస్తుందేమోనని

ఉగాది

మా ఇల్లు చెరకు తోట

మా ఊరు చంద్రలోకం

ఊరి మద్యలో మర్రిచెట్టు

ఊరి చివరనే వేపతోపు

వరండాలోనే మామిడి పూత

మరి రోజూ ఉగాదే !

మూడు చక్రాల సైకిలు

చందమామ వెన్నెట్లో
నాన్నగారి గుండెలపై నేను.
అమ్మ తినిపించే మజ్జికన్నం.

మీ ఆలన, పాలన, లాలన
నా మూడు చక్రాల సైకిలు.
మీరు చెప్పిన ఏడు చేపల కథలు
ఏడు ఖండాలు నింపే నా ప్రపంచయాత్రలు .

మమతల చిరునవ్వుల చాటు
అనురాగాల పొదివినల్లుకున్నాం.
బాల్యపు లోగిడి నుండి
జీవితపు సాయంత్రాలకు ప్రయాణం.

ఈ నిండు రాత్రిభూగోళానికి అటు మీరున్నా
మీ నిండు ప్రేమ,
ఇటు నిండు వెన్నెలై కురుస్తుంటే,
నాకీ సుఖం చాలు !

ఒప్పుదిద్దిన అక్షరమై

తప్పుచెప్పిన ఏడెక్కంలొ
చిరిగిన పుస్తకపు దొంతరలలొ
సాక్షివై, తల్లీ ఉంటావమ్మా?

ఒప్పుదిద్దిన అక్షరమై
ఊపిరివై, తల్లీ ఉంటావమ్మా?

మంచు పిడుగులు

విశాల విశ్వంలో నువ్వూనేను
స్నిగ్ధసామ్రాజ్యంలో భగ్నహృదయాలు
వన్నెల విను వీధుల మబ్బుల చాటు
భావురు మనే మంచు పిడుగులు
విశాల విశ్వంలో నువ్వు, విశాల విశ్వంలో నేను

గాలి పటం

పొమ్మంటారు
నల్దిక్కుల లోకంలో
దిక్కులేని గాలి పటంలా
పొమ్మంటారు

పొమ్మంటారు
క్రింది వైతరిణీ జ్వాలల్లోనికో
పైని పొగమబ్బుల చాటుకో
పొమ్మంటారు

ఇదో వింతలోకం
సప్తస్వరాల కోకిలకు వర్ణమే ఇవ్వని
ఎగిరే గాలి పటానికి దిక్కులే తోచని
వింతలోకం, నువ్వు పొమ్మన్న లోకం

వస్తావా?

అలల చాటు వర్షిణి వై
కలల చాటు కౌముదివై
కొకిలమ్మ వర్ణమై
జాబిలిలో వెండి మరకవై

కలవై, అలవై
ఎదురుచూడని ప్రశ్నవై
జాబిలివై, వర్ణమై
వసంతమై వస్తావా?

నీటి ఒడ్డున హంసనై
నీలి తారకనై
తొలిమావి చిగురునై
ఈ కవితకు చివరి అక్షరమై ఎదురు చూస్తాను.

కలవై, అలవై
ఎదురుచూడని ప్రశ్నవై
జాబిలివై, వర్ణమై
వసంతమై వస్తావా?

చిరు మరకలు

కళ్ళల్లోని కలలన్నీ కిటికీ అద్దంపైకి చేరుకుంటాయి
ఊహల్లోని ఊసులన్నీ మంచుబిందువులై జారుతాయి
రేపటి ఉదయాన్నే సూర్యుడు వీటిని ఆవిరిచేస్తాడు
అప్పుడు యీ స్మృతులన్నీ చిరుమరకలుగా మిగిలిపోతాయి

గుర్తున్నాయా మిత్రమా?

గుర్తున్నాయా మిత్రమా?
నోటు బుక్కులో మనం రాసిన తీపి కబుర్లు
గోడలపై ఇద్దరి పేర్లు

నా జ్వరంలో జలజల రాలిన నీ కన్నీళ్ళు
జీడిచెట్లకింద నువ్వు దాచి ఇచ్చిన మామిడి పళ్ళు
ఆగి ఆగి పాఠం మద్యలో పంచుకున్న మూగ సైగలు
గుర్తున్నాయా మిత్రమా?

చెట్టుచాటు నీడల్లో

మధురమయిన మౌనంలో
రేపటి గానం కోసం చూస్తుంటే

వెన్నెల రాత్రుల్లో, చెట్టు చాటు నీడల్లో,
ఎగసి పడే సెలయేరు శబ్దంలో వినిపిస్తావు
కనిపిస్తావు, మరిపిస్తావు

సెర్చ్

పోయిన హృదయాన్ని
వెన్నెల్లో వెతికాను, కాని
చీకట్లోనే దొరికింది

వెన్నెలంతా

వెన్నెలంతా సన్నజాజులై వాకిట్లో కురుస్తుంది
నీ కురులతో ఆడుకున్న పిల్ల గాలి అప్పుడప్పడు సన్నజాజులను ఎగరవేస్తుంది

ఒక్కతే ఆకాశంలో ఉన్న మేఘం కూడా ఇటువైపే చూస్తుంది
దూరాన నీలినీడగా నిలుచున్న కొండలు వెన్నెలమ్మ ఇక్కడకు కూడా వస్తుంది కదా అని ఎదురుచూస్తున్నాయి

సన్నజాజుల వాన నీటినంతా పన్నీరుగా మారుస్తుంది

ఈ ఆకాశం, నీలి కొండలు, సన్నజాజులు, నువ్వు-నేను!

సొగసు చూడ తరమా?

సొగసు చూడ తరమా?....... ఈ కృతి ఆణిముత్య0!

అమ్మాయి తిన్నగా వెలుతు0డగా.....కాలి పట్టీలు గడ్డి మొక్కకు తగులుకొని, కాలు చిక్కుకు0దనుకొ0డి.... కొ0చె0 చిరు కోప0గా వ0గి, కురులు సవరి0చుకొని, చిక్కు విప్పుతు0ది కదా, అప్పుడు .....ఆ సొగసు చూడ తరమా?

పిల్లలు స్కూలుకి వెల్లే ము0దు, దొ0గ ఎత్తు వేస్తున్న చ0టివాడిని , సిగమొలతోనే, నీటి కు0డీ పక్కనే నీళ్లు పోస్తున్న ఇల్లాలి సొగసు చూడ తరమా?

ము0దు వసారాలో , సన్నజాజులను, ఒకొక్కటిగా తె0పి తలలో , ముడుచుకున్నప్పుడు, ఆ సొగసు చూడ తరమా?

పుస్తక0 పక్కన తోసి, కొ0చె0 అట్లు తిప్ప0డి, వస్తాను అ0టూ చేతిలో అట్లకాడ పెట్టి పారిపోతున్న తరుణి సొగసు చూడ తరమా?

కోపమొచ్చినా, అలసటొచ్చినా, అలకొచ్చినా, ఎదురుచూసినా, చమటోర్చినా, ఆన0ద0 ఒలకపోసే చెలి సొగసు చూడ తరమా?

ప్రేమలేఖలు

ఈ సెల్ ఫోన్లు, మెస0జర్లు, ఈమెయిల్లు రాని కాల0లో కుర్రాల్లు బుద్దిగా ప్రేమలేఖలు రాసేవారు. ఏ ఇన్లా0డ్ కవర్లోనో, గ్రీటి0గ్ కార్డు లోపలో చక్కగా, వీలయిన0త ఒద్దికగా, ఒక్క రూపాయి ఖర్చుతో , ప్రేమ వ్యక్త0 చేసే మార్గమది. ప్రేమలేఖలు వ్రాయట0లో కొ0దరు బాగా చేయి తిరిగిన వారయితే కొ0దరు పాప0 చాలా తడబడతారు. కొ0దరు నిష్కర్షగా విషయ0 చెప్పగలిగితే మరి కొ0దరు అసలు విషయ0 కాక మిగిలినవన్ని చెబుతారు. అయినా ప్రేమలేఖలు సృష్టి0చే భావాలే వేర0టారు వాటిన వ్రాసినవారయినా , అ0దుకున్న వారయినా...

అ0దుకే ప్రేమలేఖలు ఎలావ్రాయాలి , ఎలా అ0దజేయాలి అని కొన్ని సూచనలు:

1. లేఖని ఎట్టి పరిస్థితి లోనూ మామూలుగా రాయకూడదు. వీలయితే మ0చి సె0టు పెన్నుతోగానీ, ఎక్కడా దొరకని ర0గు ఇ0కుతోగానీ రాయవలెను. ( హెడ్మాష్టరు గారి ఆకుపచ్చ సిరా అయితే ఇ0కా మ0చిది. కానీ అ0దుకు అతని పెన్ను తస్కరి0చాలి అదివేరే స0గతి. )

2 మీ దస్తూరి అ0త0త మాత్రమయితే మ0చి దస్తూరి ఉన్న నమ్మకస్తుడయిన దోస్తుని బతిమాలాలి. మీకు అక్కో, చెల్లో ఉ0టే ఆమెను ఒప్పి0చగలిగితే చాలు.

3. మీకు ఏమాత్ర0 వ్రాయటానికి విషయ0 తోచకపోతే ఒక వార0 రోజులు మన పాత సినిమాలు చూడ0డి. 'ప్రేమదేశ0', 'ప్రేమికులరోజు', 'ప్రేమికుడు', 'ప్రేమలేఖ' ఇలా ఒకడజను సినిమాలు చూస్తే చాలు మీరు మేఘస0దేశ0 లెవెల్లో లవ్ లెటర్లు రాయొచ్చు.

4. ఇక డెలివరీ మార్గాలు......
మాటలు అ0త0త మాత్ర0గా వచ్చిన పిల్లలయితే మేలు. కానీ ఇక్కడ ఒక ప్రమాద0 ఉ0ది. ఆ పిల్లో, పిల్లాడో మన బుడుగులాగా కానీ, సీగానపెసూనా0బలా గానీ చిన్నప్పుడే బాగా ముదిరిపోతే మీ వీపు విమాన0మోత మోగే ప్రమాద0 ఎ0తయినా ఉ0డవచ్చు.

5. ఆమె కానీ లేదా ఆ అబ్బాయిగానీ, ల0చ్ బాక్సు తెచ్చుకు0టే అ0దులో పెడితే సరిపోతు0ది.

6. మీకు మరీ సిగ్గు లేకపోతే తిన్నగా చేతిలో కూడా పెట్టవచ్చు.

7. చివరిగా, కథ అడ్డ0 తిరిగితే దాగోవడానికి ఏర్పాట్లు చాలా ముఖ్య0. ము0దుగానే, ఒక వార0 రోజలు మీ తాత గారి ఇ0టికి పోయే కార్యక్రమ0 పెట్టుకోవట0 చాలా మ0చిది.

ఇట్లు మీ
శ్రేయోభిలాషి
****

సూచన: మీరు లేఖకు అత్తరు పూస్తే ఇ0కా మ0చిది.

కోమలి

కోమలి బుచ్చిబాబు గారి కథానాయక. పల్లెటూరి పిల్ల , కథానాయకుడి ప్రేయసి. బుచ్చిబాబు కోమలిని ఎలా వర్ణిస్తార0టే......

మామిడితోపులో ఆడుకు0టూ ఉ0టు0ది కోమలి, అప్పుడు బుచ్చిబాబు ఏమ0టార0టే...

"...అట్లా గడ్డపోచల మధ్యగ0తులేస్తూ ఆకాశాన్నీ, భూమిని బుజ్జగిస్తూ స్నేహ0 చేసుకు0టూ వు0డవలసిన వ్యక్తి కోమలి. ఆమె నిజస్థాన0 అది.

పుట్టినిల్లు పచ్చగడ్డి, అత్తిల్లు ఆకాశ0. పిట్టలు, పువ్వులు స0తాన0. మనుషుల మధ్య యి0డ్లల్లో వు0డవల్సిన మనిషికాదు. కొ0దరు కొన్ని వాతావరణాలకోస0 ఉద్దేశి0పబడతారు. ఆ వాతావరణ0 మధ్యనే వారికి పరిపూర్ణత వు0టు0ది. స్వేచ్ఛా జీవనానికి ఆలయాలు వాతావరణమే. అ0దులో0చి తొలగిస్తే వారు నీరు విడిచిన చేపలు - శృ0ఖలాలు లేని బానిసలు. "

కాసేపటికి చెట్లనీడలో కూర్చు0టు0ది కోమలి,

"సర్వీచెట్లు వానాకాల0లో పీల్చుకున్న వర్ష0 నీటిన ఈనాడు మెల్ల మెల్లగా వొదులుతూ కోమలిని మధ్య కూచోబెట్టి తల0టుపోస్తు0ది. గాలి సిగ్గులేని పిచ్చి పువ్వుని బలవ0త0గా తల్లో అమరుస్తు0ది. వానకి చలి0చిన వేడి భూమిలో మైక0 చె0ది సుగ0ధ పరిమళ0 కి0ద ఆమెని ఆక్రమిస్తు0ది. ఎర్రపువ్వులను బ0ధి0చుతున్న గడ్డిపోచలు , గాలికి ఎ0డలో మెరుస్తూ, లయగా ఆరబెట్టిన ఆకుపచ్చ పట్టుచీరలా , ఎ0డుకుని, కోమల్ని చుట్టుకు0టాయి ! "

నువ్వు వస్తే

నువ్వు ఎర్రటి మందారం గానో, తెల్లటి పావురం గానో, నల్లటి మేఘం గానో వస్తే
తుమ్మెదనై, చిరు గాలినై, పిల్ల కాలువనై నీకోసం ఉంటాను

నువ్వు కరువులో చినుకులా, అమావాశ్యలో వెన్నెలలా, ఎడారిలో వర్షంలా రాకపోతే మాత్రం
కన్నీటినై , చీకటినై, వేడి నిట్టూర్పునై, వెనక్కిరాని దిక్కులలో దాగి పోతాను