హెచ్చరిక

హెచ్చరిక

ఆకాశం ఆడావృత్తమై ఉన్నది
చెదురు మదురుగా
తిట్లూ ఛీవాట్లు పడవచ్చు
ఇళ్లకు పోయే మగవారు
పువ్వులూ పకోడీలూ
యధాశక్తి తీసుకుని వెళ్లాలి

అతను ఆవిడ

అతను ఆవిడ

ఆవిడ
అజీర్తి చేసిన పెద్ద పులి
అతను
డబుల్ టైఫాయిడ్ పడిన నక్క

హతం

హతం

నిశ్శబ్దం మంచుబాకు
ఒకేలాంటివి
పొడిస్తే దొరకవు
ఆనవాళ్లు

రైలు
(రంగం : రైలు, క్రింది బెర్తు, శరదృతువు)

మరచిపోకు నేస్తమా ...
ఆనాటి స్నిగ్ద శశి బింబానిని
ఆశలు నిండిన ఎర్ర గులాబీ
కిటికీ నిండా నిండిన రాత్రి

నీ కాటుక కళ్ళల్లో మెరిసిన దృశ్యం
చిలిపిగా వణికిన పెదవి
ఎగిరే కురుల సుగంధం
అభిజాత్యపు ఎదలలొ
దొరికిన దప్పిక

ఆ రైలుకి తెలియలేదు దూరం మంచిదని
కలల్లోని కళ్ళల్లోని స్వప్నలోకం తనందే ఉందని
కాలానికి కలలకు కళ్ళకు
నిండుకా రెండు హృదయాలు తీరుతున్నాయి దప్పిక
రెండు జతల కళ్ళు వర్షిస్తున్నాయి తప్పక

ఒకొక్క గడ్డిపోచతో కట్టావు పొదరిల్లు

చల్లగాలులతో వెన్నెలలో

కూనలమ్మ లోగిటిలో

పాలపిట్టల స్నేహంతో

సేదతీరే శ్రమభోగీ !

గిజిగాడా !

ఏమిటి నీజీవన రహస్యం?

మూలం: గుర్రం జాషువా గారి గిజిగాడు

పోటీ

నిన్న 

రాత్రిని పగలు చేసి

ఎగిసాయి సెగలు

నేడు

పగటిని రాత్రి చేస్తున్నాయి

ఆ సెగల పొగలు

విధితోనా

వెలుతురి పోటీ !

విషాధానికి వెలుతురు

ఏమిటి సాటీ !

నీతో బాల్యం

మిత్రమా నీలాకాశం
గాలిపటం జీడిచెట్టు
మామిడి తోపు
నీతో బాల్యం

పచ్చని దృశ్యం
చక్కని పాట
దోచిన చూపు
నీతో బాల్యం

దాచిన లెటరు
ఓదార్చిన దుఃఖం
చిరు గాలిలో చిహ్నం
నీతో బాల్యం

నీతో బాల్యం, స్వప్నపు లోకం
వీడని స్మృతులు
చెరగని నవ్వు
తరగని స్నేహం
నీతో బాల్యం

కాలంతో

కాలంతో
అనుభవాలు జీవనపాఠాలవుతాయి
ఆ జీవనపాఠాలు స్మృతులయి
జీవితపు పుటలలో అరఠావులవుతాయి

మళ్ళీ ఒకరోజు
జ్ఞాపకాల దొంతరలలోనుండి క్రిందకు పడుతుంది ఈపేజీ
అప్పుడు కరిగిన మధురస్మృతులు
గతాన్ని చూస్తున్న కనులలో జారిపడతాయి

ఇవి చాలు

చిరుగాలిలో తెరచాప పడవ, వేగు చుక్క
ఇవి చాలు ప్రయాణానికి

అప్పుడే మొలకెత్తిన పచ్చగడ్డి, గుండెల వరకు బౌన్సయ్యే బాలు
ఇవి చాలు ఆటలకు

ఆటవెలది, తేటగీతి, రఘువంశ సుధ
ఇవి చాలు పాటలకు

ఒక వాడేసిన సబ్బుబిల్ల వ్రేపరు, విరిగిన పెన్సిల్ ముక్క
ఇవి చాలు కవితలకు

(నావి నాలుగు సరదాలు, Sailing, Tennis, Music, Poetry ఆ నాలుగిటిని కలిపి ఇలా)

బందీ

సూర్యుని విడిచే కాంతి కిరణాలు
నీ కన్నుల్లో బందీలు
నీ కన్నుల్లో నా రూపం బందీ
కలసిన మన కన్నుల్లో

మన ప్రతిబింబాలు బందీ
ఆ ప్రతిబింబాలలో
మన కలలు బందీ
మన ఆ కలలో ఈ కాలం బందీ

వీపు విమానం

కళ్ళేమో ద్రాక్షపళ్ళు

బుగ్గలు జాంపళ్ళు

చాచి కొడితే మాత్రం

చెయ్యి అట్లకాడే !

మేఘాలు

మేఘాలు కమ్మితే చంద్రుడు లేదనుకున్నావా ?

బండరాయివై నీ చుట్టుతిరుగుతున్నాడు.

మబ్బులు కమ్మితే వెన్నెలే లేదనుకున్నావా ? 

మేఘాల అంచుల్లో పసిడి రంగులు రాసి  

అవి కరగిపోతే ,సన్నజాజులై కురిసి

మనస్సులను, సరస్సులను, మైమరిపించదా ?

తరచి తరచి

తరచి తరచి విన్నాను

మళ్ళీ వినిపిస్తుందేమోనని

మంచుటెడారిలో

ఆమని గానం

ఆశాలోకం

నా మనసు అద్దంలోనికి
తొంగిచూస్తుంటాను
నిర్మల ప్రశాంత ఆశాలోకం
కనిపిస్తుందేమోనని

ఉగాది

మా ఇల్లు చెరకు తోట

మా ఊరు చంద్రలోకం

ఊరి మద్యలో మర్రిచెట్టు

ఊరి చివరనే వేపతోపు

వరండాలోనే మామిడి పూత

మరి రోజూ ఉగాదే !

మూడు చక్రాల సైకిలు

చందమామ వెన్నెట్లో
నాన్నగారి గుండెలపై నేను.
అమ్మ తినిపించే మజ్జికన్నం.

మీ ఆలన, పాలన, లాలన
నా మూడు చక్రాల సైకిలు.
మీరు చెప్పిన ఏడు చేపల కథలు
ఏడు ఖండాలు నింపే నా ప్రపంచయాత్రలు .

మమతల చిరునవ్వుల చాటు
అనురాగాల పొదివినల్లుకున్నాం.
బాల్యపు లోగిడి నుండి
జీవితపు సాయంత్రాలకు ప్రయాణం.

ఈ నిండు రాత్రిభూగోళానికి అటు మీరున్నా
మీ నిండు ప్రేమ,
ఇటు నిండు వెన్నెలై కురుస్తుంటే,
నాకీ సుఖం చాలు !

ఒప్పుదిద్దిన అక్షరమై

తప్పుచెప్పిన ఏడెక్కంలొ
చిరిగిన పుస్తకపు దొంతరలలొ
సాక్షివై, తల్లీ ఉంటావమ్మా?

ఒప్పుదిద్దిన అక్షరమై
ఊపిరివై, తల్లీ ఉంటావమ్మా?

మంచు పిడుగులు

విశాల విశ్వంలో నువ్వూనేను
స్నిగ్ధసామ్రాజ్యంలో భగ్నహృదయాలు
వన్నెల విను వీధుల మబ్బుల చాటు
భావురు మనే మంచు పిడుగులు
విశాల విశ్వంలో నువ్వు, విశాల విశ్వంలో నేను

గాలి పటం

పొమ్మంటారు
నల్దిక్కుల లోకంలో
దిక్కులేని గాలి పటంలా
పొమ్మంటారు

పొమ్మంటారు
క్రింది వైతరిణీ జ్వాలల్లోనికో
పైని పొగమబ్బుల చాటుకో
పొమ్మంటారు

ఇదో వింతలోకం
సప్తస్వరాల కోకిలకు వర్ణమే ఇవ్వని
ఎగిరే గాలి పటానికి దిక్కులే తోచని
వింతలోకం, నువ్వు పొమ్మన్న లోకం

వస్తావా?

అలల చాటు వర్షిణి వై
కలల చాటు కౌముదివై
కొకిలమ్మ వర్ణమై
జాబిలిలో వెండి మరకవై

కలవై, అలవై
ఎదురుచూడని ప్రశ్నవై
జాబిలివై, వర్ణమై
వసంతమై వస్తావా?

నీటి ఒడ్డున హంసనై
నీలి తారకనై
తొలిమావి చిగురునై
ఈ కవితకు చివరి అక్షరమై ఎదురు చూస్తాను.

కలవై, అలవై
ఎదురుచూడని ప్రశ్నవై
జాబిలివై, వర్ణమై
వసంతమై వస్తావా?